Vilma Hastaoglou-Martinidis (emeritus prpfessor, AUTh),
Maria Triandafillidou (archaeologist),
Panos Andrikopoulos-Tzoumas (agronomist)

presented the paper entitled

“The inter-war technical landscape of the Lake of Giannitsa: first outline for its study and promotion”

The paper was presented at the Meeting The archaeological work in Macedonia and Thrace (Το αρχαιολογικο εργο στη Μακεδονια και στη Θρακη), Aristotle University of Thessaloniki AUTh, 14-15 March 2019

The drainage of the lake of Giannitsa (1928-1936) marked the first and most important phase of reclamation works carried out in the homonymous plain. At a time when Venizelos fostered modernization, such works resulted in about 300,000 acres of new arable land, which had a profound impact on the environment, economy, architecture and collective memory.

The intervention turned the area of ​​Giannitsa from a marshy lake, a fundamental element of the traditional life throughout the Ottoman period, into a modernist rural landscape with organized villages and regularly arranged fields and farms. Over the course of more than 90 years, this project brought about new crops, the constructions, technologies and professions, providing an solid subject for interdisciplinary research in view of studying and enhancing the material and immaterial cultural heritage of the plain of Giannitsa.


Η αποξήρανση της λίμνης των Γιαννιτσών (1928-1936) υπήρξε η πρώτη και σημαντικότερη φάση εγγειοβελτιωτικών έργων που εκτελέσθηκαν στον ομώνυμο κάμπο. Εντασσόμενη στην περίοδο του βενιζελικού εκσυγχρονισμού, απέδωσε περί τα 300.000 στρέμματα νέας καλλιεργήσιμης γης με επιπτώσεις στο περιβάλλον, την οικονομία, την αρχιτεκτονική και τη συλλογική μνήμη. Η επέμβαση μετέτρεψε την περιοχή των Γιαννιτσών, από μια βαλτώδη λίμνη, δομικό στοιχείο της παραδοσιακής ζωής και της οθωμανικής περιόδου, σε ένα μοντερνιστικό αγροτικό τοπίο με οργανωμένα χωριά και τακτικά διατεταγμένα χωράφια και αγροκτήματα. Οι καλλιέργειες, οι κατασκευές, οι τεχνολογίες και τα επαγγέλματα που αναπτύχθηκαν στα 90 και πλέον χρόνια από την έναρξη του έργου, συνιστούν αντικείμενο διεπιστημονικής έ-ρευνας με σκοπό την καταγραφή, τη διάσωση και τη μελέτη της υλικής και άυλης πολιτιστι-κής κληρονομιάς του κάμπου των Γιαννιτσών.